klikni na kartu za uvecan prikaz

povratak na prirodne lepote

Banja Koviljaca  

se nalazi u zapadnoj Srbiji na nadmorskoj visini od 128m, u regionu koji se naziva Podrinje po reci Drini koja kroz njega protice. Priroda ovog regiona je bogata i raznovrsna. Tome doprinose Jadar, Lesnica, Racevina, Azbukovica i velika prostranstva severoistocne Bosne. Kroz mozaik srednje visokih planina (Gucevo, Boranja, Sokolske planine, Cer), ka prostranim ravnicama Macvi i Semberiji, tece bistra i krivudava Drina. Nedaleko od reke, u podnozju sumovitog Guceva (779m), uz magistralni put Zvornik-Loznica, nalazi se Banja Koviljaca, banja pod legendarnim Koviljkinim Gradom, ciji se tragovi i danas zapazaju. Na Podrinje se ka severu nastavljaju brdoviti Jadar, blago zatalasana Pocerina i plodna i zaravnjena Macva. Lokaciju Banje Koviljace odredili su mnogi elementi prirodne sredine. Najvazniji su Drina, koja se kod Malog Zvornika davno mogla prebroditi, Gucevo, sumovita planina koja je bila skloniste od neprijatelja, ravnica koja je omogucavala prehranu stanovnista i termomineralna voda koja je sluzila i koja i danas sluzi isceljenju bolesti.Saobracaj: Do Banje Koviljace se drumski stize autoputem Beograd-Ruma a zatim regionalnim putem Ruma-Sabac-Loznica-Banja Koviljaca (143km).U Banji postoji zeleznicka stanica na pruzi Beograd-Mali Zvornik, ali njom saobracaju samo lokalni vozovi. Najblizi aerodrom je u Beogradu (oko 135 km). Granicni prelaz ka Bosni i Hercegovini je udaljen 5 km (Preuzeto sa www.banjakoviljaca.co.yu).
 

Istorijat

 Arheoloska istrazivanja su pokazala da je prostor Banje Koviljace bio davno naseljen. Ima ostataka po kojima se zakljucuje  da je tu bilo veliko rimsko naselje Genzis. U srednjem veku, pod zidinama Koviljkinog grada, narod je masovno pohodio izvore lekovite vode. Iz tog perioda i potice prvi pisani  dokument (1533), gde se Banja spominje kao seosko naselje u nahiji Bohorina. U XVIII veku bogati  Turci  iz Macve i Podrinja dolazili su na izlete u ovaj kraj. Postoje podaci da su Turci "zvornicani" 1720. godine sagradili jedan objekat-kupatilo za lecenje zena, kao i da je i pre toga korisceno lekovito blato. Nekada je narod nazivao Smrdan-Bara ili Smrdan-Banja zbog smrdljive bare koja je bila tu gde je sumporovita voda sama izbijala na povrsinu i godinama i vekovima, u ritu, stvorila prirodno crno sumporovito blato, odakle je izbijao i sirio se smrad na "zapaljen barut" ili "trula jaja"- na sumporvodonik.

Preko naselja Smrdan, tj. preko izvorista termomineralne vode vodio je karavanski put i postoji predanje da su lekovitost Smrdljive Bare otkrili pratioci jednog karavana, koji su morali da ostave svog iznemoglog i ranjavog tovarnog konja. Konj je jedva hodao, padao je od iznurenosti i valjao se u crnom mulju i blatu i lezao u toploj sumporovitoj vodi. Kada se karavan vracao nasli su svog konja izlecenog kako pase travu. Tako je lekovitost banje otkrivena (Preuzeto sa www.banjakoviljaca.co.yu).

Turisticke informacije

Gucevo, je sumovita planina koja je natkrila Banju Koviljacu s juzne strane. Planina i Banja su dva nedeljiva pojma, jer se uslovljavaju i na sto nacina spajaju i prozimaju. Gucevo se pruza pravcem severozapad-jugoistok i od Koviljace do planine Boranja dostize duzinu od 15 kilometara. Najvisi vrh Guceva naziva se Crni Vrh i njegova nadmorska visina je 779 metara. Geolozi su ustanovili da je Gucevo izradjeno od razlicitih stena, medju kojima su krecnjaci i pescari. U davnoj proslosti, na Gucevu je bilo rasedanje terena, sto je od znacaja za pojavu termomineralnih voda. Za potrebe turista i izletnika na Gucevu ima nekoliko smestajnih i ugostiteljskih objekata. Gucevo je bogato izvorima hladne, ciste i pitke vode. Od izvora nastaju mali potoci, nad kojima se dizu visoka stabla prostranih bukovih suma. Na vrhu Guceva je podignuta je Spomen-kosturnica poginulih 1914.godine u borbi na ovoj planini. Proplanak oko Spomen-kosturnice je izvaredan vidikovac. Kao na dlanu prostorom dominira Drina tekuci velikim meandrima izmedju Macve i Semberije.

Trsic, je selo na samo 9 km jugoistocno od Loznice, rodno mesto prosvetitelja i velikana srpske knjizevnosti i kulture Vuka Stefanovica Karadzica. U selu se nalazi etnografski park sa spomen kucom i vise objekata narodne arhitekture. Ceo etno park je smesten u zivopisnoj dolini recice Zeravija. Sredisnje mesto ovog osobitog etnografskog spomenparka je Vukova kuca, zapravo rekonstruisana kuca porodicne zadruge sa okucnicom, kakve su bile uobicajene u XIX veku.

Srednjevekovni manastir Tronosa, se nalazi na cetiri kilometra od Trsica. Podignut je 1317. godine kao zaduzbina Katarine, zene kralja Dragutina, praunuka Nemanjinog. Crkva u manastiru je obnovljena 1559. godine, a u njemu je 1791 godine monah Josif napisao poznati Tronoski letopis, cija se kopija cuva u manastiru a orginal se nalazi u Becu. Manastir je bio mesto Vukovog ranog skolovanja.

Manastir Sv. Nikola u Soko gradu, se nalazi na samoj granici tri opstine(Ljubovija, Krupanj i Mali Zvornik). Podignut je 2000. godine u neposrednoj blizini srednjevekovnog Soko Grada iz XV veka, poznatog kao poslednje tursko utvrdjenje u Srbiji. Okolina manastira je bogata bujnom i netaknutom prirodom, kojom dominiraju visovi i vodopadi (Preuzeto sa www.banjakoviljaca.co.yu).

Manastir Cokesina

Ovaj spomenik kulture i rasadnik pismenosti smesten je ispod Cerskog visa Kumovca i brda Starca. Ktitor manastira bio je macvanski vlastelin Bogdan Cokesu u XV veku. Vec pocetkom XVIII veka manastir je bio rasadnik pismenosti u kome su ucili mladici iz okolnih macvanskih, pocerskih i jadarskih sela. U ratovima je manastir nekoliko puta paljen ii rusen, ali ga je narod uvek podizao. Manastir je svedok i cuvenog boja protiv Turaka 16. aprila 1804. godine, u kome su izginula braca Nedici sa 300 boraca. Ova pogibija se u istoriji poredi sa pogibijom spartanaca na Termopilima. Leopold Ranke, poznati nemacki istoricar u svom delu "Srpska revolucija" naziva bracu Nedice Srpskim Leonidama.

Manifestacije:

• DJacki Vukov sabor - maj, Trsic
• Micini dani - juni, Loznica
• Vukov sabor - septembar, Trsic
• Cvijicevi dani - oktobar, Loznica
• Likovna kolonija - Banja Koviljaca, Specijalna bolnica za rehabilitaciju